KALDERA&VOLKAN

ORTAKÖY'DEN

2010-07-30T10:05:00.005+03:00

Bir önceki çalıştığım şirketten ayrılmış olsamda, yitirmekten korktuğum güzel arkadaşlıklarıma duyduğum özlemle geçtiğim hafta pazar günü Ortaköy'ün yolunu tuttum. Günün sabahını yakınımda oturduğu halde yoğun çalışma temposundan bir süredir görüşemediğim arkadaşımın kahvaltıya gelmesiyle başlattık. Daha sonra hazırlanma telaşı ve kadıköy yolları. Vapurla beşiktaş ve oradan da Ortaköy...

Güzel arkadaşım bizi yolda karşılayıp evine geçmeden, daha önceden planladığımız gibi Ermeni bir arkadaşı için organize edilen BABY SHOWER'a katılmak üzere ORTAKÖY MERYEMANA ERMENİ KLİSESİ'ne götürdü bizi. Büyük duvarlar içerisindeki labirent şeklindeki yapının içinde bir süre gezindikten sonra organizasyonun yapıldığı bölüme geçtik. Ne kadar sıcak ve samimi karşılansak da misafir olduğumuz için fazla fotoğraf çekmek istemedim.

Ama kiliseden ayrılmadan gezme fırsatı yakaladığımız dua odası boş olduğu için elimden makinemi düşürmedim :)

Dua etme, dilek dileme şekillerimiz farklı olsada, her kapı YARADAN'a çıkar düşüncesiyle farklı dilekler için yanan üç mum bıraktık biz de ardımızda.

Kalderam dahi büyük bir merakla inceledi her objeyi, duvardaki panoları, vs...

Ve işte arkadaşımın, penceresinden zoom yapmadan birebir şu kareyi yakalayabildiğim, küçücük, sıcacık, şirin evindeyiz. kavurucu sıcaktan sonra serin sulara atlamış kadar olduk :)

Dibine vurduğumuz sohbet, kahkaha, anılar ve özlem dolu saatlerin sonunda eve dönme vakti geldi. Önce kısa bir Ortaköy turu ve dondurma keyfinden sonra rüzgarına bayıldığım vapur yolculuğu ve karanlığın belirginleşmesiyle kendimizi attığımız evimiz :)

Birsen yahu; "doğma büyüme İstanbulluyum, defalarca şu Ortaköy'e gelmişliğim vardır, etrafımda binlerce insan kare kare fotoğraf çektirmiştir, nedense bir tek kare fotoğraf çektirmek aklıma gelmedi, çok mu cinsim ben ? " diye sormamdan 15-20 dk sonra boğazın yosun kokusu, dalgaların o vazgeçemediğim sesi, yeşille mavinin en güzel tonlarına dalmışken arkadaşımın habersizce çektiği bu fotoğraf da elimde ORTAKÖY HATIRASI olarak kaldı :)

(Fotoğrafın renkleriyle oynadım mı? EVET Neden? Ben de bilmiyorum :) )

MEŞHUR 10 TEMMUZ

2010-07-15T09:23:00.006+03:00

Çok sevgili dostlarla Face'de iletişim kurduğumuzdan beri buluşma organizasyonları da orada yapılır oldu. Bizim A M İ N grubu, yani Arzu, Muko, İlkay ve Nazan'dan oluşan dörtlü günleeeer günler öncesinden 10 TEMMUZ günü Gebze'de yani Arzu'mda buluşma kararı aldık. Ne olduysa işte o günden sonra oldu :)

Bu bizim iki sayaç, Muko ve Arzu başladırlar geri sayıma. 10 Temmuz'a 17 gün kaldı, 10 Temmuz'a 10 gün kaldı, 10 Temmuz'a 5 gün kaldı, vs... :D

Sonunda beklenen gün geldi çattı ama İlkay'ım çok mühim bir işi çıktığı için gelemedi, ama aramızadaki varlığını hissettirdi mi? KESİNLİKLE :D

Güne güzel bir kahvaltıyla başlamak istedik ama zaman da kaybetmemeliydik. O nedenle daha önce de bir çok defa gittiğimiz, ama daha kahvaltısını deneme imkanı bulamadığımız bir mekanda süper ötesi bir kahvaltı yaptık. Terasta kahvaltılarımızı beklediğimiz sırada camdan içeri giren minik ziyaretcimiz (bknz:foto :P ) çok acıkmış olan meleklerimi oyaladıktan sonra bizi terk etti.

Yolda miğdesinin bulanmasından şikayet eden meleğim arzu teyzesine ulaştığımızda halsizleşince beni çok korkuttu ama, hafif bir ateşin ardından kısa sürede kendine geldi.

Arzu'm, kalbinin güzelliğini yüzünde taşıyan arkadaşım, harika mamalar hazırlamıştı bizim için.

Canım benim misafirlerini ilk defa ağırlayacağı için günler öncesinden kopyalar toplamaya başlamıştı, hatta bi ara benimle ilgili Papatyam'dan kopya alırken bile gördüm onu :D

Masaya geçmeden önce İlkay'ı aradım,

- "Manyakcım sen yoksun ama ruhun bizimle, 2. tabağımı senin şerefine yiyeceğim :D" dedim :P - "Sen yorma kendini canım, ruhumu gönderdim ben size, postacı kapıyı iki kere çalacak" dedi.

Ben zaten kargo gönderdiğini, o gün elimize ulaşacağını, ama içinden bana birşey çıkmayacağını :P, ben hediyemi buluştuğumuzda alacağımı biliyordum :D

Tam biz ilk çaylarımızın ortasındaydık ve POSTACI KAPIYI İKİ KERE ÇALDI :) valla şaka gibiydi. O saaten sonra ne yemekler vardı bizimkilerin aklında ne de masa :) Şu bizim planlanmayan buluşmada "ahhh bu kırmızı tül nerelerde karşıma çıkacak kimbilir" dediğim güzellik varya, işte o taaa gebzelerde bile buldu beni :D

Kolinin içeriği burada :)

Bol bol fotoğraf çektik, sayılamayacak kadar çok kahkaha attık, nice güzel anıları paylaştık, bilgi transferi yaptık, :) kocaman kocaman sarıldık.

Ve malesef zaman denen şey hiiç gözümüzün yaşına bakmadan aktı gitti, bize de tadı damağımızda bir buluşma, yüreğimizde şimdiden özlem bıraktı.

BLOG DÜNYASININ BANA KAZANDIRDIĞI BİRBİRİNDEN DEĞERLİ 4 İNSAN, SİZİ TAHMİN BİLE EDEMEYECEĞİNİZ KADAR ÇOK SEVİYORUM...

BİZ BİZ İDİK, ÜÇÜMÜZ DE PİR İDİK

2010-07-14T10:21:00.008+03:00

Tamam uzun uzun yazamıyorsak elimiz de hepten armut toplamıyorya canım :)

Kısa kısa yazarız biz de :P

Annemin "evim artık bana küçük geliyor, 1 gönderdiğim çocuğum 3-4 oldu, mahallenin eski tadı kalmadı" bıdı bıdıları sonunda ilgili yere ulaştı ve bahçe içindeki iki katlı (artı içi yapılmamış 3. kat) evini kiraya verip daha denize yakın, daha merkezi, daha yüksek katlı ve daha büyük bir eve taşındı.

Uzun (hem de çoook uzun) zamandır hayatında toplu bir temizliğin hayallerini kuran benim için bu ani değişiklikler sanki bir işaret gibiydi. Son zamanlarda yaşananların benim tahammül sınırımın son noktasını dürtüklemesi ile birlikte bir yandan iş bir yandan da anneme yakın ev arayışına girip, hayatta tek başına koşturmanın olası bütün zorluklarını sırtıma yükleyerek önce 3 aydır gayet keyifle çalıştığım işimi sonrasındaysa çocuklarım ve bana yetebilecek şirinlikte, balkonu kocaman, manzarası idare eder, anneme yakınlığı gayet yeterli bir ev buldum.

Tesisatların üzerime alınması, iletişim bilgilerimizin yenilenmesi, taşınma, yerleşme, temizlik derken hayatımın en koşturmacalı, en yorucu ama en MUTLU, KEYİFLİ, HUZURLU vs KENDİNE GELMİŞ zamanlarını yaşadım.

İlk gece kendi odalarında uyuyan meleklerimin nefesini dinledim, kendi odamın aydınlığını izledim, salonumun küçüklüğüne şaştım, mutfağımda pişireceklerimin hayalini kurdum, gecenin ilerleyen saatlerine kadar balkonumun keyfini çıkarttım. Ve işte dedim, BAŞARDIM...

Kendimle gurur duydum, çocuklarımla gurur duydum, ailemle gurur duydum, VE HEPSİ İÇİN ALLAHIMA MİLYONLARCA KEZ ŞÜKRETTİM.

İŞte şimdi bu tek başına herşeye yetişmeye çalışmanın yorucu ama huzur dolu keyfini çıkarttığım günler yaşıyorum. (Rabbim ağzımızın tadını bozmasın inşallah)

Saat 9 da başlayan mesaim öncesi 8:15 gibi evden çıkıyorum, 15 dk yürüyor 30 dk minibüsle yol yapıyorum. 18:00'e kadar sakin bir çalışma gününün ardından eve gidip koşu için üzerimi değiştiriyorum, 1 saatlik adalar manzaralı, yosun kokulu miss gibi bir koşunun ardından eve gelip hızlandırılmış bir duş alıyor ve kızıma gidiyorum. Hafta içi her akşam görüyorum kızımı ama geceleri annemde kaldığı için sadece hafta sonları saçlarını koklayarak uyuyabiliyorum :/

Yaşları ilerledikçe geçirdiğimiz her günün, her saatin benim için daha bir anlam kazandığı anne ve babamla akşam yemeğimizi yiyor, çay sohbetlerimizi yapıyor, bazı akşamlar meleklerimle evimizin yakınındaki park'a inip komşularımızla sohbet ediyor, melek kızımı kendim uyutuyor ve 11:00-11:30 gibi oğluşumla evimize geçiyoruz.

Beş günlük bu rutinin ardından hafta sonu iki gün tamamen meleklerimle bana kalıyor. Uzuun süren balkon yada sahil kahvaltılarımız, yürüyüşlerimiz, park seanslarımız, arkadaş buluşmalarımız, alışveriş turlarımız, deniz kaçamaklarımız, vs.

Kısa yazacaktım değil mi? :) Nasıl da yazasım varmış da, şu sayfayı açıp karşısına geçmeye üşenirmişim :) Tamam tamam bundan sonra biriktirmeyeceğim :P

KIRMIZI-LACİVERT-BEYAZ

2010-07-04T10:16:00.008+03:00

Biliyorum son zamanlarda sadece TEŞEKKÜR postları yazıyorum ama şu sıralar "benim adım hıdır, elimden gelen budur" modundayım :)

Tanıdığı sandığım insanları yeniden keşfediyorum, hayat denen tek dişi kalmış canavardan özgürlüğümü ve huzurumu geri almaya çalışıyorum, iki farklı, cinste, yaşta ve fıtratta yaratılmış meleği elimden geldiğince düzgün şekillendirmeye çalışıyorum, vs. vs.

Bunları şikayet yada bahane adına yazmıyorum ASLA, ama arada yazarken yada biriyle konuşurken, sesli düşünmek gibi, terapi gibi kendime ayna tutmak iyi geliyor :) İnsan içinde yaşarken olayları çok da sağlıklı değerlendiremiyor çünkü.

Neyse konumuza dönelim, PAPATYA kuzum hayatımda "vazgeçilmez" değeri olanlardan biridir. Üzüntüsü üzüntüm, mutluluğu mutluluğum olacak kadarından. Çarşamba günü Kadıköy'e ineceğini söyledi, "sen git belki ben de gelirim bi ara" dedim, ofiste işlerimi hafifletip yan yan can sıkıntısına doğru kaymaya başlayınca atladım gittim yanına. Küçükhanım'ın işi henüz bitmediği için biraz oyalanmam gerekti. 3-5 mağaza gezip ofiste rahat giyinebilme özgürlüğümü dibine kadar kullanabilmek adına 2-3 tane tişört aldım kendime, rengini beğendiğim bir tane de kuzum'a :) Biraz sohbet, epey özlem giderme, eskiler, yeniler, hatırlanası ve unutulası hatıralar, bir bardak miss gibi çay eşliğinde bir bir denize döküldü.

Maharetli kuzum yine emeğini konuşturduğu harika hediyeler getirmişti bana. Şurada bahsettiğim ayakkabılarımı görünce "abla ben sana buna uygun çanta aldım" demişti. Sağolsun çantanın yanına harika bir taç ve bir de broş yapmış aynı renkte. Görünce bayıldım, kullanmak içn sabırsızlanıyordum ki cumartesi günü meleklerimle dışarı çıkarken hepsini üzerimde taşıdım :)

TEŞEKKÜR EDERİM GÜZEL KUZU'M, SENİ SEVİYORUM, VARLIĞINI SEVİYORUM, HUYSUZLUKLARINI SEVİYORUM :)

YAĞMUR SONRASI

2010-06-24T15:26:00.007+03:00

İşim yaklaşık 9 saat masa başı oturmayı gerektirince haliyle tipik türk kadını yerlerimden kilo almaya başladığımı hissettim :D

E hazır yaz, hafif yemekler modundayım bir de şuna spor ekleyelim de önümüzdeki düğün sezonunu keyifli geçireyim bari dedim :)

Niyetlendiğim ilk gün yağmurun bana yaptığı sürprize aldanmayıp fırtına diner dinmez attım kendimi sahile :D İlk günün hevesiyle oğluşum da bana eşlik etti ama ı-ıh, bu nacizane kafa dinleme, stres atma, fiziken yorulma ok. ama beyinen yorgunluklardan arınma saati olarak kendime çaldığım 1 saati oğluşla hakettiği gibi ihya edemediğim için ertesi gün onu direk sattım :)

Fotoğraflar ilk günden :)

Paşa'm bu minik dut ağaçlarına hasta :) Gördüğü zaman dayanamıyor :P

KÜÇÜK CADI

2010-06-15T15:48:00.007+03:00

Oğluşum gözümün önünde kocaman bir delikanlı oldu ve ben gururla seyreyledim tamam ama ,

kızıma neler oluyor yahu?

Dursana be zaman, sana kim acele et dedi ki :/

BAYAT POST

2010-06-15T15:00:00.001+03:00

Yuh diyorum artık kendime, 23 Nisan'a ait post'u 15 Haziranda giren başka bir bloggar daha varmıdır acep? :)

He yazma çok mu önemli de diyebilirsin. Evet insanlık için önemsiz olabilir ama benim için büyük bir gündü o nedenle buraya not düşmem şart :P

Çalışmamanın nimetlerinde faydalandığım zamanlara denk gelen 22 nisan günü kardeşim "abla hadi kuzen'e gidelim" dedi. Bahsettiği Gebze'de oturan, eşi yurtdışı taşımacılığı yapan teyze kızı.
Bana da zaten gezme olsun, bu akşam kalır yarın da döneriz diye düşünerek akşam üstü kuzenin evine attı kendimizi.

Aslında kız kardeşime OK derken aklımda başka hinlik vardı :D Muko'mun Gebze KO-MEK'de hocalık yaptığını ve o gün sergisi olduğunu biliyordum. Gitmekteki en büyük amacım ona sürpriz yapmaktı. Gece çocukları uyutup 3,5-4'e kadar sohbet ettik, kimi güldük kimi hüzünlendik. Biz daha kafalarımızı yastığa yeni koymuşuz gibi derin uykudayken evin içinde bir telaş başladı. Saat 6:00 da uyanıp gösteri için hazırlanan ilköğretim 6. ve 7. sınıf öğrencisi iki cadı bizi saat 6:30 da ayağa dikti :)

Staddaki birbirinden güzel gösterileri izledikten sonra Muko'mun sergisinin yapıldığı yer olduğunu bilmeden serginin yapıldığı mekan'ın yanından elimizi kolumuzu sallayarak eve ulaştık. Bir gün önceden Muko'mu arayıp serginin nerede olduğunu bana tarif etmesini, gebzede oturan kuzenlerimin sergisini görmek istediğini söyledim. O sırada durakta olup benim söylediklerimi çok net anlayamayan muko'm üzgün bir şekilde "kuşuuum ben yarın sergide değilim, izinliyim ama dur sana yerin ismini söyleyeyim" deyince bütün planım güme gitti. Ertesi gün tekrar arayıp "Başlatma yerinden tarifinden be, sen olmazsan ne yapayım ben sergiyi :P, kuzen falan hikaye ben geldim gebzedeyim" dedim Şaşkına dönen muko'm beni önce bir güzel kalayladı sonra da "kaybolma bir yere" dedi :)

Sürpriz elimde patladı ya bu durumda bana da oturup muko'mu beklemek düştü :P

Dışarıda oynayan Ömer Talha'mı da yanına alan güzel arkadaşım hiç üşenmeden 45 dk. lık yolu çekip yeniden sergisinin olduğu yere geldi.

Allahıma bin şükür blogum vazsıtası ile tanıdığım diğer dünya tatlısı insanlar gibi ilk görüşde sıkı sıkı sarılıp, lütfen bir daha görüşelim diye ayrıldığım özel insanlardan birisi ile daha tanışmış oldum böylece. Kuzenin evine gidip yola çıkma hazırlığımız arasına sıkıştırdığımız 1 kahve içimlik kısacık ama sıcacık sohbetin ardından kuzumu evine yolcu edip biz de evimizin yolunu tuttuk.

Vedalaşma esnasında son anda aklıma gelip fotoğraf makinemi kardeşimin eline tutuşturmasam o güne ait bir hatıramız olmayacaktı be Muko'm :)

Canım benim iki arada bir derede eli kolu dolu gelmiş, bana AVON'dan çok güzel ciciler, kızıma iğne oyası harika bir taç (en kısa zamanda fotoğrafını ekleyeceğim) getirmişti ki hala her kullandığımda gülümseyerek kulaklarını çınlatıyorum :)

KREP

2010-06-08T17:00:00.001+03:00

Bu fotoğrafları ekleyip taslakta bırakmışım, amacım neydi ki acaba :))

Hımm buldum sanırım Ayşem'e Verda ablanın yolunda ilerlediğimizi göstermekti :) Çünkü Kaldera cadısı hafta sonları eve geldiğinde kahvaltıya mutlaka bu ayıcıklı kreplerden istiyor.

Sağolsun benim çocuklarımın ekmekle araları pek olmadığından benim için de büyük kurtarıcı olan bu krepler büyük ölçüde vazgeçilmezimiz :)

Tarifi malum;

1 yumurta, 1 tatlı kaşığı kabartma tozu, 2 yemek kaşığı sıvı yağ, 2 sb. süt, 2 sb. su aldığı kadar un ile birlikte çırpılır ve dibine bir damla sıvı yağ damlatıp kızdırdığımız tadava bir güzel pişirilir. Süslemesi ise çocukların tercihine kalmış :) Biz zeytin ezmesi, nutella, labne peynir, salatalık, domates, kaşar ve fındık ezmesi kullandık :)

SUÇLUYORUZ

2010-06-04T10:42:00.002+03:00

Suçluyoruz!
Gazze'ye insani yardım götüren gemilere saldırdınız.
Tam teçhizatlı askerlerinizi üstümüze saldınız.
33 ülkeden gelen şefkate, merhamete, dostluğa, yardımlaşmaya savaş açtınız.
Korumasız ve sivil insanları başlarından vurdunuz.
360 arkadaşımızı tutukladınız.
Dünyaya yaşama azmi, yaşama sevinci ve umut veren kardeşlerimize hücum ettiniz.
Vahşetinizi savundunuz.
İnsanlığın "Dur" ikazına uymadınız.
İsrail hükümeti olarak, insanlığa karşı suç işlediniz.
Suçlusunuz.
Sizi dünya kamuoyu önünde suçluyoruz!
Bu korkunç hatadan, ahmaklığa varan saldırganlıktan derhal dönmezseniz...
İnsanlığın evrensel değerlerine kurşun sıkmaya devam ederseniz...
Uygar dünyayı tümüyle karşınıza almış olacaksınız.
Ve biz...
Medeniyet, dostluk, insanlık ve barış adına...
Sizinle ilelebet mücadele edeceğiz.

Bu düşünceyi paylaşan bütün MÜSLÜMAN din kardeşlerimi İMZAYA davet ediyorum...

KURABİYEM BENİM

2010-06-02T20:48:00.005+03:00

Şu an ev miss gibi çilek kokuyor :)

Hasta olmak üzereydim, keyifsizdim, vs. tüm gün ama, evime gelmek, meleklerim için mutfağa girmek, sonucundan hemen hemen emin olduğum bir tarifi ortaya çıkartmak her zaman olduğu gibi iyi geldi.

Teşekkür ederim maharetli kuzum, senin verdiğin tarifleri ne zaman denesem yüzüm gülüyor.

ALLAHIM DA SENİN YÜZÜNÜ GÜLDÜRSÜN İNŞALLAH.

PACMAN'IM GELDİ

2010-06-01T15:07:00.003+03:00

Uzuuun zaman önce kankam'ın tükkanından aldığım PACMAN TİŞİÖRT'üm "ha bir gün buluşuruz", "dur şuradan şuraya kargoya ne gerek var" bıdı bıdıları ile erteleye erteleye ancak elime ulaştı. Hep takılıyordum Edi'ye " kız güveler yemeden alsam ya ben tişörtümü" diye o da sonunda "al lan tişörtün kadar konuş" dedi (:P) ve dün kargo ile gönderdi.

Yanında EDİ'nin İMZASI OLMUŞ MİNİK HARİBOLAR (bize özel 2 tane :P malum biri kızıma biri oğluma) ve çok şık bir kolye ile :))

TEŞEKKÜR EDERİM KANKA, ÖPTÜM SENİ EN KOMACANINDAN :p

Hayatta yapamam, beceremem dediğim şeylerin başında fotoğraf çektirmek üstüne üstlük bir de bunları yayınlamak vardı. Ne kadar kötü olduklarını bilsem de son zamanlarda hemen her postta kendi fotoğrafımı yayınlamamın tek sebebi ise bu yargımı kırmaya çalışmamdandır. Sizleri bu görsel işkenceye maruz bıraktığım için üzgünüm ama o kadar çok arkadaşım fotoğraflarımın doğal olmadığından, kendimi çok kastığımdan, vs şikayet eder oldu, ve çocuklarımla çekindiğim fotoğraflarda da bu çirkin görüntü gözüme batmaya başladı ki artık daha doğal pozlar vermeye çalışıyorum ŞİMDİLİK SADECE ÇALIŞIYORUM :)

Ama bu üstteki fotoğrafları yayınlamamın asıl sebebi üzerimdeki elbisedir.

Kendisi de hayatta yapmam dediklerimden biridir zira :)

Ofis ortamında free friday günleri dışında bu kadar renkli (!), çizgileri bu kadar parlaklık barındıran bir elbise asla giymezdim. Ancak bu elbiseyi annem dün bir Kız Kuran Kursu yararına düzenlenen kermesten kız kardeşim için almış. Ona bol gelince benden denememi istedi. Evin içindeyiz ne olacak dedim ve denedim. Annem çok yakıştığını, bugün mutlaka giymemi rica edince önce hayır dedim ama "siz zaten aldığım hiçbirşeyi beğenmiyorsunuz, vs" diye üzülünce el mahkum kabul ettim. Ama evden çıkmadan kaç kere aynanın karşısına geçtim, kaç kere çıkartmaya yeltendim onu bir de bana sorun :) Ama kendisi yaklaşık 7,5 saattir üzerimde ve ben hala mir mağazaya girip kendisinden kurtulmuş değilim :P

Bu aralar ne çok kendimle çelişiyorum !! 3olu yaşlar gelirken yanında sendrom getirirmiydi yahu? Neyse :)

Bu fotoğraf da meleklerimle hafta sonu gezmemizden elimde kalan tek kare :/ Hani dedim ya doğal fotoğraflar ortaya çıkartmaya çalışıyorum diye. Bu hafta sonu açık hava, meleklerim, miss gibi deniz kokusu eşliğinde istediğim kareleri en güzel yakalayabildiğim yegane fotoğrafları da bir dalgınlık anı esnasında hafıza kartımdan pc'ye aktarmadan silmişim :( neyse bu konu için yeterince üzüldüm şimdi yenilemek istemiyorum. Ama fotoğrafta üzerimde gördüğünüz omuz detaylı tişört ve sıcak havalarda kurtarıcım olan şurada da bahsettiğim bu şapşahane şalvar için canım arkadaşım Lilibebek'in güzel annesi SUZY'e de teşekkür etmem şart :)

YÜREK KAN AĞLAR...

2010-05-31T19:38:00.001+03:00

Onlar sanıyorlar ki, biz sussak mesele kalmayacak,
Halbuki;
Biz sussak tarih susmayacak
Onlar sanıyorlar ki,
Bizden kurtulsalar mesele kalmayacak
Halbuki;
Bizden kurtulsalar, vicdan azabından kurtulamayacaklar...
Vicdan azabından kurtulsalar
Tarihin azabından kurtulamayacaklar.
Tarihin azabından kurtulsalar...
Tanrı'nın gazabından kurtulamayacaklar!

Sezai Karakoç

OLİ BASTİANİ

2010-05-26T13:28:00.005+03:00

Güne hediye ile başlamak ne hoş :) 9:12 de ofise geldim 9:35 de kargocu geldi :)

İşte şurada bahsettiğim ve sevgili Billur'un çekilişinde kazandığım OLİ BASTİANİ ASTRONOT tişörtüm :) Bu arada fotoda gördüğünüz Beyaz pantolonumun kelebeği ise sevgili kankam Edim'in marifetidir :)

Daha önce teşekkür ettimmi hatırlamıyorum ama etmediysem teşekkür ederim, etdiysem bir kez daha ellerine sağlık kanka :)) Bir de şu tişörtümü alsam güvelenmeden tam olacak ama :P

OLİ ile tanışmak isterseniz ki bence mutlaka tanışmalısınız o da şurada.

PLANLANMAYAN BULUŞMA

2010-05-25T13:47:00.003+03:00

Benim buluşmalarım görüşmelerim öyle günler, haftalar öncesinden planlanmayacak arkadaş. Bir gün önce "nasılsın?" diye arayacağım, konuşmanın ilerleyen zamanlarında "ben yarın o tarafa geçiyorum" diyecek, ben "aa hadi yaa, dur izin alayım ben" diyeceğim :))

Şaka bir yana ne zaman günler, haftalar öncesinde plan yapsam hep içimde kaldı, ne zaman en fazla bir gün öncesinden bir plan yapsam mutlaka gerçekleşti ve hatta unutulmaz anlar yaşattı bana :) Perşembe günü de İlkayımı aradım, "bu aralar manasız gülmeye ihtiyacım var aklıma sen geldin" diye :)) Sağolsun kendisiynen en iyi yaptığımız şey bu :) Telefonu "nbr lan " diye açıp "hadi sıkıldım senden" diye kapattığım 2-3 CANdan birisidir kendileri :)

Biraz konuştuktan sonra "biliyormusun ben yarın Kadıköy'e geçiyorum, birkaç buluşma gerçekleştireceğim de" dedi. "Hadi yaa kimler? hımm, iyiymiş, kaçta işin biter? oo süper tamam ben izin almaya gidiyorum şimdi sen şu telefon olayını hallet bana haber ver ok??" dedim ve kapattık. Bu teknoloji özürlü (ama laptop ile yatıyor orası ayrı mesele :P) hatun'a pek saygıdeğer (!) eşi yasin bey tarafından bir hat alınacak ve o hatun da bana yarın için telefon numarasını sms atacaktı. Cuma saat 10:45 oldu bu hatundan ses yok. Yok bu herhalde benim numaramı üstüne almayı unuttu dedim. Ne çıkarsa bahtıma belki yasin evdedir, ya da birşey olmuş İlkay evden çıkmamıştır diyerek bir ihtimal evi aradım ve telefonun 4-5 kez çalması sebebiyle mecburen uykusundan uyanmış ve buna hiç memnun olmamış yasin bey tarafından cevaplandım :))

- Yasin selam Nazan ben, İlkay geçtimi bu tarafa?

- Hıı

- İlkay'a yeni hat aldın değil mi?

- Hı hı,

- E numarası ne?

- Bilmiyorum?

- Yasin karına aldığın telefonun numarasını bilmiyormusun?

- Biliyorum,

- E söylesene o zaman arayayım, biz buluşacaktık bugün,

- Ya sen 5 dk sonra arasana beni

- Hönk :))))))

15 dk. sonra,

- Yasin na....

- Biliyorum

- He iyi, uyandın mı?

- Sayende,

- Teşekkür etmene gerek yok, İlkay'ın numarası ne?

- Hat açılmamış daha ama ben sana numarayı vereyim de sen ara ara arasın onu,

- E ver bari :P

- 51456515155 (mesela yani)

- Tamam sağol.

:)))))))))) Hakkını helal et kardeşim, bu sana yaptığım 2. kötülük oldu, geleceğimden korkuyorum :P :)))))

Saat 14:45'e kadar o numarayı bin kez aradım, "zaman geçiyor, Kadıköy'e kadar 1,5 saatlik yolum var, yok yok bugün geçti artık bu iş, başka zamana kısmet artık" diye düşünürken bu cadı aradı. Ben numarasını çoktan kaydetmişim haberi yok, açtım telefonu;

- Nazan İlkay ben,

- Biliyorum,

- Nasıl? Nerden?

- Sence??

- E yuh :)))))))))))

- Bence de :)))))))))))))

- Tamam hadi uzatma, telefonu kapat ki ben de çıkabileyim,

- Hı? ne? kızım ses çok az duyuyorum ben seni,

- Ben seni yeterince duyuyorum İlkay, kapat telefonu da ben çıkabileyim :)))

- Heeee :))))

- Yaa :)))

1,5 saat sonra Kadıköydeyim.

- İlkay nerdesin?

- O ağacın altında :))))))))))

- Kapat, Allah cezanı vermesin :))))))))))

Sonrası çığlık kıyamet zaten :) Bu hengamenin arasında bize katlanan sevgili joey, öncelikle sana teşekkür ederim. Onca şamatamıza, ayakkabılarımı alana kadar 54584512312 dk bekletmeme yoğun baskı altındayken (!) katlandığın için :)

Canımın içi, deli arkadaşım, bugün de üzerimde olan el emeğin için, bana attırdığın her bir kahkaha için, VARLIĞIN İÇİN teşekkür ederim.

Ay ben bu kadarını yazarken yoruldum :)) Siz artık gerisini ŞURADAN okuyun :)))

Hep yan yana, hep birbirimizin gönlünde olalım İNŞALLAH. Ama aramızda poşetlerin olmadan olur mu? :)))))

TEŞEKKÜR EDERİM GÜZEL GÜLEN HATUN :)

2010-05-24T16:52:00.005+03:00

Üzerimdeki ölü toprağını silkelemenin zamanı geldi sanırım :))

Tamam eski şevkimi kaybetmiş olabilirim, uzun postlar hazırlamak için artık daha çok zamanım ve imkanım olmasına rağmen ilhamilerimi :P küstürmüş de olabilirim ama bu arayıp soran, post yaz artık özledik diyen arkadaşlarımı kıracağım anlamına gelmez ki değil mi?

Buralardayız anacığım, hayatımızı şekillendiriyor, meleklerimle yolumuza en güçlüsünden adımlarla devam ediyor, üzerimizden attığımız yükümüze dönüp bakmıyoruz bile :))

Bu temizlik, (hatta ben abartıp yeniden doğuş bile diyorum ama şimdilik duymayın siz :P) zamanlarımızda arayıp soran, iş arama sürecimde desteğini esirmgemeyen dünya iyisi dostlarıma, yetişemediğim yerde elim ayağım olan canlarıma (ki onlar kendilerini çoook iyi biliyorlar) TEKRAR TEKRAR TEŞEKKÜR EDİYORUM.

Hani biz, DÜNYADA MEKAN AHİRETTE İMAN diye biliriz ya, işte ben onu değiştirdim arkadaşlar. DÜNYADA DOST AHİRETTE İMAN daha uygulanası benim için :)

"Pişt aklı bir karış anne, bak üşengeçlik yapmayıp başına oturduğun zaman nasıl da yazılıyormuş, hıııı :P" (Burası kendime :))

Bir özel teşekkür de daha yeni tanıştığım ama samimiyeti, sıcaklığı, doğallığı, şirinliği yüzünden anlaşılan şurada harika yazılar yazan ve çok güzel gülen hatun için :)

Son postunda yer alan videoyu izlerseniz ne demek istediğimi daha iyi anlayacaksınız :)

Fotoğrafını gördüğümde zaten bayılmıştım ve evet artık o özel tişört benim :))))

Kısa yazacağım demiştim değil mi? :))

E hadi bu günlük bu kadar olsun yarın başka bir teşekkür postuyla dönerim ben :)

DÖNECEĞİM-DİR...

2010-05-13T17:54:00.001+03:00

ÇOK

ÖZLEDİM

SİZİ

AMA

ÖYLESİNE

YORGUNUM Kİ ...

KERMES & ASTROBOY

2010-04-19T09:31:00.005+03:00

Öncelikle minicik bir açıklama yapayım; bu aralar artık bana çooook ağır glemeye başlayan bir yükten kurtulmaya çalışıyorum, ben böyle dönemlerde kendimi yarı yarıya kapatırım. Yani anlık işler, kısa süreli kafa dağıtacak uğraşılarla meşgul olur, çok keyif aldığım şeylerden ise eski tadı alamayacağım düşüncesi ile uzak dururum. O nedenle çoook severek takip ettiğim birçok blogcu arkadaşımın da yazılarını okumuyor, tesadüfen okusam da yorum yapamıyorum. Bundan sebep, maille yada telefonda sitem eden arkadaşlarıma topluca açıklama yapma ihtiyacı hissettim.

Yine yoğun günler yaşıyoruz. Önce 2 tam gün annanemizin 2 senedir devam ettiği Kuran Kursunun da katıldığı büyük bir kermeste görev aldık. Aldık diyorum çünkü videoda da göreceğiniz gibi melek kızım da satışta büyük rol oynadı :))

Pazar günü İngilizce kursunda atlattığım yorucu sınav sonrası erken paydosunu fırsat bilip kuzuları "ASTROBOY" a götürdüm. Tabiiki yine ÜLKER'in katkılarıyla. Daha önce de şurada ve şurada ÜLKER'e teşekkürlerimi sunmuş olmak bana yetmiyor, bir kez daha TEŞEKKÜRLER ÜLKER. Her zamanki gibi çocukların beğeniyle izlediği, ve keyifle sonlandırdığı bir sinema günü yaşadık.

TURKUAZOO VE PANORAMA 1453

2010-04-15T16:49:00.012+03:00

Bugün paşamın okul gezisi sebebiyle İstanbulda yaşamanın nimetlerinden faydalandık.

Okulun yaptığı program gereği önce Turkuazoo ziyaret edildi daha sonra Panorama 1453 Müzesine geçtik.

Tercihlerin her ikisi de birbirinden güzel yerler olduğu için melek ve ben de bu ışıl ışıl günde abimizin peşine takıldık :P

Başka okullar da olduğundan fazlası ile yorucu ve gürültülüydü ama gerçekten çok güzeldi.

Yazacak pek fazla birşey yok aslında, imkanınız varsa mutlaka gidin derim. Volkan özellikle Panorama 1453'den o kadar etkilendi ki, çocuklara dönüş yolunda mutlaka bir kez daha getireceğ sözü vermek zorunda kaldım :)

Ahhh Panorama 1453 mükemmel ötesiydi...

RİNA

2010-04-15T16:00:00.000+03:00

Dün kızkardeşimle birlikte sinema kaçamağı yaptık. Oğluşun dershanede, kızımın da annanede olmasını fırsat bilerek rahat rahat sinema + alışveriş organize ederek kendime zaman çaldım yani :)

Ancak çalıntı saatlere denk gelen en uygun film RİNA'ydı. Ben kadrosuna hürmeten "eh idare eder" modunda izlerken kızkardeşim resmen sıkıntıdan patladı :)

Tavsiye edermiyim, hayır. TV'de izlenesi ama sinemaya gidilmeyesi bir film. :))

"BAHARA MERHABA" ZAMANI

2010-04-04T19:21:00.003+03:00

02 Mayıs Pazar günü saat 10:30’da Sosyete Sofrası’nda (Meclisi Mebusan Caddesi, Somerhan Çıkmazı 69A Fındıklı, Kabataş, İstanbul, Fındıklı Tramvay durağı karşısı) Blog Yazarlarımızın, Cevahir buluşmasında kararlaştırdığımız üzere Bahara Merhaba buluşması gerçekleşecektir. Katılmak isteyen tüm Blogger arkadaşlarımızı Sevgi, dostluk ve sohbetlerimizi paylaşmak üzere aramızda görmek istiyoruz.

Sosyete Sofrasını seçmemizin öncelikli sebebi; İstanbul’ un çeşitli semtlerinden gelecek olan sevgili Blogger Yazarlarımızın ulaşımı kolay olsun diye, aynı zamanda da hep beraber gönlümüzce “keyifli bir kahvaltı” eşliğinde çayımızı yada kahvemizi yudumlayarak hoş sohbetlerimiz ve tatlı kahkahalarımız eşliğinde doyasıya vakit geçirebilmemiz için oldukça uygun bir mekan olması temel sebeplerimizdir.

* Arzu edenler kendi lezzetlerini de getirebilirler;)

Menü bedeli kişi başı 12 TL’dir.

Katılacak olan dostlarımızın:
Kendi Adı ve soyadını
Yanında gelecek kişinin adı ve soyadını

Blog adını
ve
Telefon numaralarını
merhababahar@gmail.com adresine bildirmeleri rezervasyonumuz için büyük önem taşımaktadır.

Ayrıca İstanbul Blog Yazarları Buluşmasının Mimarı olan Sevgili Bir Mimarın Hobisi Bloğu Sahibesi Özge Sipahioğlu’ nun Cevahir’deki buluşma ile ilkini başlatmış olduğu hediyeleşme etkinliği yine aynı şekilde çekiliş ile sahiplerini bularak devam edecektir. Bu sebeple gelenlerin yanlarında meblağı fazla yüksek olmayan günün hatırasını temsilen bir hediye getirmeleri rica olunur.

“Sevgi ve saygılarımızla değerli katılımlarınızı bekler, daha çok Blogger Yazarımızın buluşmamızdan haberdar olabilmesi için, mevcut buluşma duyurumuzu bloğunuza yayınlayıp bizlere destek olmanızı rica ederiz.

Farklı şehirlerde olsak bile bloğunuza yazın ki sizi takip eden ve İstanbul’da olanların bilgisi olabilsin!”

Sevgilerimizle

Ayşen, Hilal, Nazan

EST VE MİM

2010-03-27T18:49:00.006+02:00

Artık EST'yi ve kampanyasını bilmeyeniniz kalmadı sanırım değil mi?

Ben kampanyanın son demlerine yetişen şanslılardanım :) Sevgili İLKAY'ın blogunda görmüştüm sanırım. Az önce girdiğimde kampanyanın sonlandığını gördüm. Bir kez buradan TEŞEKKÜR EDERİM EYÜP SABRİ TUNCER :)

Hem limon kokusuna bayılıyor olmamdan hem de şu aralar derin derin nefes çekip ferahlama ihtiyacımdan kaynaklı olsa gerek kendi alışverişimi de hediye setimi de LEMON ağırlıklı seçmişim. Olsun, daha paketi açar açmaz birini anneme kaptırdım zaten :P

Ve hazır bloga vakit ayırmışken sevgili Aysultan'ın pasladığı MİM'i de yerine getirelim. Bu arada hafta sonları İngilizce kursuna başladığımdan da bahsetmemişim sanırım ben size. 4 hafta önce İSMEK'in açtığı Temel İngilizce kursuna başladım. Cumartesi ve pazar günleri 13-16 arası oradayım artık. Çok keyifli gidiyor açıkcası, birazcık da ben hafta içi vakit ayırabilip çalışsam daha keyifli olacak ama, neyse :)

Hem anne, hem öğrenci hem de bir çalışan olarak (şu sıra ara vermiş olabilirim ama bu durum fazla sürmeyecek inşallah !!!) benim çanta içeriklerim farklılık göstermektedir. Bugün elimde olan kursa giderken kullandığım çantam ve fotoğrafdakiler de onun içeriği. Çocuklarla çıktığımda yada işe giderken mutlaka ekleme ve çıkartmalar oluyor haliyle.

1- Face to Face Elementary 2 kitap, NT'den kurs başlamadan 2 hafta önce binbir hevesle aldığım defterim, oğluşuma diye alıp daha sonra da ortak çıktığım İngilize -Türkçe sözlüğümüz.

2- Ayrıldığım şirketin 2010 hediyesi, mini ajandam.

3- Yaz kış vazgeçilmezim, suyum

4- Yine ayrıldığım şirketin hediyesi, jelim.

5- Parfümüm (aslında Wish kullanıyorum ama malesef bitti :/ ) İLKAAAAY acı banaaa :PP

6- İçinde tarak, ped, iğne, iplik, mini diş macunu, diş fırçası, vs gibi angaryaları barındıran çantam.

7- NT'den geçen hafta aldığım ve cüzdanımı rahatlatan mini kartlığım.

8- Mendilim.

9- Kardeşceğizimin hedayesi olan telefonumun kulaklığı (Kendisi fotoğrafta yok)

10- Fotoğraf makinemin kılıfı (kendisi çekim anında elimde olur :P)

11- Miyop astiğmat gözlüğüm :/ (O olmadan tahtayı göremiyorum, böhüüüüü :P)

12- Sevgili papatyamın, uzaklardaki yakınımın ve güzel arkadaşım maviannem'in hediyelerinden oluşan anahtalıklarım.

13- Yine uzaklardaki yakınım'ın hediyesi cüzdanım.

14- Oğluşumun hediyesi bozuk para cüzdanım.

15- Avon yeni seri'den rujum.

16- Fonex el kremim. (Normalde bepanthen kullanırım ama annemin evinde kaldığım ve temizik yaptığımız zaman kremimi evde unuttuğumu fark edince girdiğim ilk markette bunu buldum ve fena da değilmiş hani)

17- Avon çift taraflı ve çooook yumuşak göz kalemim.

18- Yedek tokam.

19- LCW Spor ayakkabılarımın beyaz bağcıklarının yerine kullanmak üzere bugün kurs dönüşü aldığım çingene pembesi (:P) ayakkabı bağcıklarım.

THE END :))

Ben kimseye paslamıyorum çünkü her zamanki gibi en son yazan ben olduğumdan yazmayan kalmamıştır diye düşünüyorum. Ama yazmayıp üzerine alınmak isteyen varsa buyursun :))

2010-03-23T09:28:00.002+02:00

Sevgili Blogger Yazarları "Blogcanlar" 26 Aralık'ta ilkini sevgili blogcanımız,mimarımız "Bir Mimarın Hobisi" Bloğunun yazarı Özgeciğimizin gerçekleştirdiği Blogcanlar Buluşması 1. de konuşup anlaştığımız üzere 2. buluşma için bayrağı teslim ettiği bizler "Ayşen-Benhurum, Hilal-Sağlıklı Mutfak ve Nazan-Volkan-Kaldera" ile beraber hasretle beklenen BAHARA MERHABA temalı ikinci Blogcanlar Buluşması için çalışmalarımızın devam ettiğini bildirmiştik.

Sizlerde biliyorsunuz ki Özgeciğimiz ikinci buluşma için 1 Mayıs'ı öngördüğümüzü açıklamıştı ancak kendisinin iş yoğunluğu ve o tarihte İstabul dışında olması sebebi ile 18 Nisan 2010 Pazar günü olacak şekilde kesinleştiğini ve hepimizin bu tarihte yine hepbirlikte tatlı sohbetler ve kahkahalar eşliğinde eşlerimiz-partnerlerimiz ve yavrularımızın ve hatta Cumartesi çalışanların da aramızda olabileceği, bu sayede bol bol birlikte vakit geçirebileceğimiz bu buluşma için tüm randevularınızı bu tarihe göre organize etmenizi rica ederiz...

Sıcak gelişmeleri sizlerle paylaşmaya devam edeğiz...

Sevgilerimizle
Ayşen - Hilal -Nazan

18-24 MART YAŞLILAR HAFTASI

2010-03-18T09:02:00.000+02:00

KARGANIN VERDİĞİ DERS

80'ine merdiven dayamış yaşlı baba ile onu ziyarete gelen -45 yaşında ve saygın bir işi olan- oğlu salonda oturuyorlardı . Hal-hatırdan, çoluk-çocuktan, havadan- sudan sahbet ettikten sonra oğlu susmuş, ayrılmanın sinyalini vermişti. O anda üzerinde oturdukları sedirin yanındaki pencerenin pervazına bir karga kondu.

Yaşlı baba kargaya gülümserek biraz baktıktan sonra oğluna sordu: 'Bu ne oğlum?'

Oğlu şaşkın, cevapladı: 'o bir karga baba.'

Yaşlı baba kargaya biraz daha baktıktan sonra yine sordu: 'Bu ne oğlum?'

Oğlu daha da şaşkın, yine cevapladı: 'Baba, o bir karga'

Karga hâlâ pervazda, komik hareketlerle başını sağa sola çeviriyor, başını yan yatırıyor, havaya bakıyor, sonra başını yine onlara çeviriyordu.

Yaşlı baba üçüncü defa sordu: 'Bu ne?'

Oğlunun şaşkınlığı sabırsızlığa dönmüştü: 'O bir karga baba, üç oldu soruyorsun. Beni işitmiyor musun?'

Yaşlı baba dördüncü defa da sorunca oğlunun sabrı taştı ve sesini yükseltti: 'Baba bunu neden yapıyorsun? Tam dört defadır onun ne olduğunu soruyorsun, sana cevap veriyorum ve sen hâlâ sormaya devam ediyorsun. Sabrımı mı deniyorsun?'

Babası -yüzünde hâlâ bir gülümseme- yerinden kalktı, içeri odaya gitti ve elinde bir defterle döndü. Bu bir hâtıra defteriydi. Oturdu, sayfalarını karıştırdı ve aradığını buldu. Sevgiyle gülümseye devam ederek sayfası açık bir vaziyette defteri oğluna uzattı ve o sayfayı okumasını söyledi.

'Bugün 3 yaşındaki minik yavrumla salondaki sedirde otururken yanıbaşımızdaki pencerenin pervazına bir karga kondu. Oğlum tam 23 defa onun ne olduğunu sordu. 23 soruşunda da ona sevgiyle sarılarak, onun bir karga olduğunu söyledim. Rahatsız olmak mı? Hayır! Onun sorusunu masumca tekrar edişi içimi sevgiyle doldurdu.'

'Rabbin, sadece kendisine kulluk etmenizi, ana-babanıza iyi davranmanızı kesin olarak emretti. Eğer onlardan biri, ya da her ikisi senin yanında ihtiyarlık çağına ulaşırsa, sakın onlara 'öf' bile deme; onları azarlama; onlara tatlı ve güzel söz söyle.' (İsra, 23)

KIRMIZI KAHVALTI

2010-03-16T17:24:00.007+02:00

Çok sevdim bu başlığı, papatya'm öyle demiş. KIRMIZ KAHVALTI :)

Hazır çalışmıyor olmanın nimetlerinden faydalanıp Pazartesi sabahı kahvaltıya Kartal'dan Ümraniyeye gittim :)) Delimiyim ne :P

Ama papatyam çağırmış gidilmezmi?

Güzel kızımla birlikte düştük yollara, orası mı? burası mı? derken sıcacık bir yuvada bulduk kendimizi. Güzel ufaklığım Aysultan, Papatyamın dilinden düşürmediği Zeynep ve dilleri yenilesi Emresi, tanışmaktan pek bir memnun oldugum maharetli hatun Leyya...

Harika bir sofrada, sohbetimiz ile daha bir tatlanmış süper mamalar yedik hatta şiştik :)

Kızlaaaaar en kısa zamanda tekrarlıyoruz tamam mı? :))

NOT : Papatya'm kitap için de ayrıca teşekkür ederim, kızımın arabadaki halina baksana :P

HALİMİZ EHVALİMİZ

2010-03-13T18:11:00.003+02:00

İşten çıkmış olabilirim,

Siz evde oturuyor gibi görünebilirim ama ASLAAAAA :)

Vallahi çalıştığım zamandan daha çok koşturuyorum.

Şimdi birde hafta sonları İngilizce kursum başladı ki, halim tam evlere şenlik :)

Hala evde olmaya alışamadım orası da ayrı konu.

Vallahi PC başına oturup yazı yazamıyorum, blog okuyamıyorum. O kadar yabancı geliyor bana klavye, ekran vs.

Neyse alışacağız artık, görünen o ki bu ay'ı iş arama süreci ile geçireceğiz :/

Bu pastayı kardeşim geldiğinde yapmıştım, bizim ailenin en tatlı canavarı kendisidir de :)

Küçükken hep bir pastanecinin kızını almayı hayal ederdi :D

Pastamızın herhangi bir özelliği yok, iki pandispanya arasına rendelenen elma + armut rendesi ve tarçının dışında bildiğiniz tembel hatun pastası :P Süslemesi için Dr. Oetker Glazür, file badem ve Carrefour'un pasta süsleme malzemeleri reyonunda gördüğümüzde Volkanla yarışına atladığımız frambuazı damla çikolata.